සිහින කොහි සැඟවුනිද – 2 කොටස

පිටුපසින් ඇසුණු හඬකින් තිගැස්සී වටපිට බැලූ මා දුටුවේ අඳුරේ සිටගෙන සිටින රුවකි. ගස් කොළන් වල සෙවනැලි නිසා හරියටම නොපෙනුනද කවරෙකු වුවත් හේ ආරෝහ පරිනාහ දේහදාරීයෙකු බව මට පෙණින. කිසි කතා බහක් නැතිව අඳුරේ සැඟවී සිටින මොහු කවුද? මට ඔහු නොපෙනුනත්, මා සිටි අඹ ගස් සෙවන හැර ඒ වටා වෙනත් උස අතු නොමැති නිසා පායා තිබුණු සඳ එළියෙන් ඔහුට මා හොඳින් පෙනෙන බව මට සිතුනි. සියුම් බියක් සිතට නැගෙන්නට විය. නමුත් දිරි වඩා ගත් මම බංකුවෙන් නැගිට, ‘කවුද ඔතන?’ යයි හඬ නගා ඇසුවෙමි.

සැඟවී සිටි රුව සෙවනැලි ග්‍රහණයෙන් මිදී සඳ එළියට ආවේය.

ඡවි වර්ණ සමකින් ද, දික්වූ ඍජු නාසකින්ද, යුතු කඩවසම් තරුණයෙකි. දෙතොලේ පොපියන මද සිනාවකින් යුතුව ඔහු මා දෙස විනිවිද යන බැල්මෙන් බලා සිටී.
‘අමා’ ඔහු කටහඬ අවදි කළේය. ‘මේ මම’.
ගල් ගැසුණු මම විසල් වූ දෙනෙත් අයා නොසෙල්වී සිටියෙමි. ඔව්. මේ ඔහුය. ඔහු මා හඳුනා ගත් ලෙස මමද ඔහු හඳුනා ගතිමි. මුලින් වූ බිය පහව ගියද, වෙනත් රිද්මයකට හදවත ගැහෙන්නට විය. තවමත් මා දෙස එක එල්ලේ බලා සිටින තරුණයා දෙස බලා මමද ඔහුගේ සිනාවට පෙරලා මදහසක් පෑවෙමි. ‘ඔයා? මෙතන?…ඔය කළුවරේ…’
ඔහුට අවැසි වී තිබුනේ ඒ අවසරය පමණක් සේය. අප අතර තිබුණු දුර පියවර කිහිපයකින් දුරු කළේය.
‘අමාට මාව මතකයි එහෙනම්’
පෙරදී නොතිබුණු දැලි රැවුලද, පළල් වූ උරතලයද, ගැඹුරු පිරිමි හඬද, ඔහු වැලිකෙලියේ සිටි කොලු ගැටයා නොව තේජසින් අනුන තරුණයෙක් බව කියා පෑවේය.
ඉන්පසුව ගෙවී ගිය දින කිහිපය සිහිනයක් සේ මගේ මතකයේ පවතී. සිහින උදැසන පිණි මෙන්ය. කෙතරම් පිරිසිඳු වුවත්, සුන්දර වුවත්, යථාර්ථයේ හිරු දුටු විට පරාජිතව වියැකී යයි.

අප දෙදෙනා ගෙන් කවුරු කාට ප්‍රේමය මුලින් ප්‍රකාශ කළාදැයි මට මතක නැත. කෙසේ නමුත් දෙදෙනාම යව්වන වසන්ත සමයේ පෙම් කිරුළින් ඔකඳ වී සිටි වග නම් මම දනිමි.

සෑම උදෑසනම වත්තේ ඇවිදින්නට යන බව කියන මම වහා යන්නේ වෙරළ සිපගන්නට පැමිණෙන රළ මෙන් ඔහු සොයා ය. අනෙක විධ තුරු ලතා වලින් පිරී තරමක වල් වැදී තිබුණු ගෙවත්තේ අපට සුව යහන් බොහොමයක් විය. ලතා මඩුල්ලකට මුවා වී ඔහුගේ බාහු අතර සිරවෙන මම ඔහුගේ දෙතොලින් අමුර්තය උරා බීවෙමි. මගේ දෙතොලින් නොසැහෙන ඔහුගේ අකීකරු දෙතොල් තවත් රස සොයා යයි…දිනෙක අසරණ ජේන් අම්මා මගේ හිස පිරද්දී තැන තැන ලා රත් පැහැ වී තිබුණු මගේ ගෙලත් උරිස්සත් දැක ‘අනේ පව් අප්පා…මයේ චුටි මැණිකේ ව මදුරුවෝ කාලා’ යයි පැවසුවේ මා සිනා ගස්වමිනි…

අප වරදක් කළාදැයි මා නොදනිමි. ආදරය කිරීම වරදක් නම් මා මරණීය දණ්ඩනයට වුව සුදුසු බව පමණක් දනිමි.

ආදරය කිරීමේ වරදට අමාට ලැබුණු දඬුවම කුමක්ද? ඊ ළඟ කොටසින්…

Advertisements

ප්‍රතිචාර 6 (+add yours?)

  1. lefroy
    අප්‍රේල් 21, 2011 @ 09:11:09

    Oh please linger around that last paragraph. Nobody cares about the consequences.

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

  2. lefroy
    අප්‍රේල් 21, 2011 @ 09:20:15

    I suggest you read The God of Small Things by Arundhati Roy. Especially the following parts.

    That knowledge had slid into him that afternoon. Cleanly. Like the sharp edge of a knife. When history had slipped up. While he had held her little daughter in his arms. When her eyes had told him he was not the only giver of gifts. That she had gifts to give him too, that in return for his boats, his boxes, his small windmills, she would trade her deep dimples when she smiled. Her smooth brown skin. Her shining shoulders. Her eyes that were always somewhere else.
    .
    .
    She unbuttoned her shirt. They stood there. Skin to skin. Her brownness against his blackness. Her softness against his hardness. Her nut-brown breasts (that wouldn’t support a toothbrush) against his smooth ebony chest. She smelled the river on him. His Particular Paravan smell that so disgusted Baby Kochamma. Ammu put out her tongue and tasted it,. in the hollow of his throat. On the lobe of his ear. She pulled his head down toward her and kissed his mouth. A cloudy kiss. A kiss that demanded a kiss-back. He kissed her back. First cautiously Then urgently. Slowly his arms came up behind her. He stroked her back. Very gently. She could feel the skin on his palms. Rough. Callused. Sandpaper. He was careful not to hurt her. She could feel how soft she felt to him. She could feel herself through him. Her skin. The way her body existed only where he touched her. The rest of her was smoke. She felt him shudder against her His hands were on her haunches (that could support a whole array of toothbrushes), pulling her hips against his, to let her know how much he wanted her.

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

  3. අමා
    අප්‍රේල් 21, 2011 @ 09:29:59

    @lefroy
    As a matter of fact, God of small things is one of my favourite books. 🙂

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

  4. අමා
    අප්‍රේල් 21, 2011 @ 11:32:47

    True that, but don’t you love the way Arundathi manages to invoke lust in the above scene and pity in the incest scene?

    Hmm maybe I will, but I have come across some good ones in the blogosphere… Check this one out:
    http://acaciathedreamer.blogspot.com/2011/02/blog-post_11.html

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

  5. lefroy
    අප්‍රේල් 21, 2011 @ 14:05:20

    Actually I felt pity in the above scene, and nothing perhaps except revulsion in the incest scene. But that sex scene, I mean Ammu-Velutha scene, was really good.
    .
    If it is lust I’m looking for, I’d read Michael Ondaatje. Every goddamn word he writes is about sex. That guy must be writing while fornicating.
    .
    Acacia’s writing is not bad. But it’s full of cliché. I’ve watched this chick flick called “A Walk to Remember”, and pretty much every line in it was cliché, especially the last line, “love is like the wind. I can’t see it. But I can feel it”. Acacia’s writing is like that. I’ve read loads of similar stuff since the first day I learnt to read, mostly in tabloid like extras in Sinhala newspapers. I think there are better scenes in Upul Shantha Sannasgala’s book “Mage Kulundul Pemvathiya”, between a schoolboy and his Botany teacher.
    .
    In case anyone who’s reading this thread gets the wrong I idea, since it is easy to get that idea because of course everyone knows literature is the easiest path to a perceptive woman’s heart, I’m not hitting on you. I’m genuinely interested in your writing.

    ප්‍රති-පිළිතුරු සැපයීම

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: